Miljoenen voor afslankmedicatie, maar sporten duurder maken? Dat is geen gezondheidsbeleid. (copy)

Vandaag is de terugbetaling voor afslankmedicatie gebonden aan strenge voorwaarden. En dat is maar goed ook: een uitgebreidere terugbetaling zou nefast zijn voor de maatschappelijke kost én een verkeerd signaal geven in een preventiebeleid waarin de nadruk op een actieve, gezonde leefstijl zou moeten liggen.

Voorlopig lijkt de overheid niet van plan om de terugbetaling voor afslankmedicatie uit te breiden. We moeten echter waakzaam blijven. Zo mogen we bijvoorbeeld de ogen niet sluiten voor de maatschappelijke druk, om nog maar te zwijgen van het lobbywerk van de big pharma, die blijft ijveren voor een uitgebreide terugbetaling. Als zelfs beursexperts stellen dat de markt voor diabetes en obesitas ‘groeit als kool’ – lees: een aanrader is voor de slimme belegger –, dan weet je hoe laat het is … (Pieter Slegers in Het Laatste Nieuws van 05.01.2026)

Nieuwe afslankmiddelen zoals Ozempic en Mounjaro kunnen mensen helpen om gewicht te verliezen. Dat staat buiten kijf. Minder belicht is echter dat deze medicatie alleen werkt zolang je ze gebruikt, gepaard gaat met spierverlies en het RIZIV jaarlijks ‘tot meer dan 200 miljoen euro’ kan kosten.

Tegelijk worden sport en beweging duurder (zie de nakende btw-verhoging van 6% naar 12%), terwijl ze essentieel zijn om spiermassa te behouden, diabetes te voorkomen én duurzame gezondheidswinst opleveren. De logica is hier volledig zoek. Het is alsof je rookstopmedicatie terugbetaalt, maar sigaretten goedkoper maakt.

Met de budgetten die tienduizenden mensen levenslang afhankelijk maken van medicatie, kan men ‘twee tot drie keer meer mensen begeleiden naar een actieve, gezonde levensstijl’, met blijvend effect en zonder bijkomende medische kosten.

Wij pleiten dan ook voor een geloofwaardig gezondheidsbeleid, waarin medicatie gebruikt wordt als tijdelijk hulpmiddel, dat structureel investeert in beweging en leefstijl en dat gezonde keuzes niet ontmoedigt via fiscale maatregelen. Wie sport duurder maakt en pillen subsidieert, kiest niet voor preventie, maar voor symptoombestrijding. En dat betalen we uiteindelijk allemaal.

De echte vraag is niet of afslankmedicatie werkt.

De vraag is of we obesitas willen behandelen of voorkomen.